رویکردها دولتها به هوش مصنوعی در سایه تحولات بین المللی
نویسنده : علی راثی
علیرغم توسعه سریع الگوریتمهای هوش مصنوعی شاهد این بودهایم که اثرات آن بر روی نیروی کار، سازمان و ساختارش، اقتصاد و جامعه و در نهایت و از همه مهمتر دولت به درستی مورد بررسی قرار نگرفته است و مطالعات جامعی در این زمینه انجام نشده است. با توجه به این مقدمه به نظر میرسید که در بسیاری از کشورها در بسیاری از بخشهای استفاده از هوش مصنوعی با یک خلا بزرگ معرفتی روبروست و علی رغم بسیاری از تلاشهای صورت پذیرفته در این حوزه توسط دولت، بسیاری از گامهای اولیه ، فرآیندها، خروجیها و نتایج، نیاز به صورت بندی و شکل دهی دارند.
با توجه نتایج و پیامدهای استفاده از هوش مصنوعی در سیاست گذاری، که در مطالعات برخی پژوهشگران به آن اشاره و پرداخته شده است پیش بینی می شود در سال های پیش رو،با این حجم از پیشرفتهای صورت گرفته در این حوزه، نباید از دیدن یک ملتی که همه شهرهای آن هوشمند هستند و هوش مصنوعی نقش اساسی در بهبود خدمات و کیفیت زندگی افراد بازی میکند، تعجب کنیم. آنچنان که توسط مرکز نوآوری داده و اخلاق پیشنهاد شده است، هوش مصنوعی و توانمندیهای آن قابلیت گسترده و وسیعی برای اجرا و عملی شدن دارند و نیاز به سیاستها و مقررات در بخش دولتی احساس میشود(صادقی،1399)
رقابتهای بین المللی در حوزه هوش مصنوعی
چین قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ با صنعت ۱۵۰ میلیارد دلاری هوش مصنوعی، به ابرقدرت هوش مصنوعی جهان تبدیل شود؛ دراین رابطه شاید هشدار ولادیمیر پوتین در یک سخنرانی بیش از همیشه نمایان باشد؛ هنگامی که وی هشدار داد کشوری که هوش مصنوعی را کنترل کند، کنترل جهان را بهدست خواهد گرفت. پوتین تصریح کرد که ممکن است نبرد پهپادها روزی نتیجه جنگ را تعیین کند و طرفِ شکست خورده پس از نابودی رزمندگان نهایی خود اختیار تسلیم شود. او هشدار داد که نباید به هیچ نهاد واحدی اجازه داد در هوش مصنوعی انحصار به دست آورد. رییس جمهور روسیه به یک گروه فزاینده جهانی میپیوندد که در مورد پیامدهای ژئوپلیتیک هوش مصنوعی نگران هستند. ماه گذشته، Elon Musk، رییس SpaceX و Tesla، همراه با 115 نفر دیگر از رهبران هوش مصنوعی و رباتیک، در نامهای سرگشاده به سازمان ملل متحد هشدار دادند که سامانههای سلاحهای خوداختیار مرگبار میتوانند ” اجازه دهند جنگهای مسلحانه با مقیاسی وسیعتر از همیشه و در زمانبندی سریعتر از حد تصور انسان رخ دهند.” این نامه از طرفهای مهم “کنوانسیون سازمان ملل متحد درباره سلاحهای متعارف خاص” (CCW)، که مجموعهای از پروتکلهایی است که استفاده از سلاحهای غیرانسانی را محدود یا ممنوع میکنند، خواست تا “راهی برای محافظت از همه ما در برابر این خطرات پیدا کند.”..(شورای راهبردی آنلاین، 1396)
همانطور که کشورها حول محور هوش مصنوعی با یکدیگر رقابت میکنند، درگیر بزرگترین نبرد بر سر قدرت جهانی از زمان جنگ جهانی دوم تاکنون هستند؛ با این تفاوت که منازعهی کنونی بر سر زمین یا منابع نیست، بلکه بر سر داده، پدافند و اقتصاد و درنهایت این مسئله است که چگونه متغیرهای یادشده به یک کشور قدرت بیشتری برای سلطه بر جهان خواهند داد.جنگ فعلی، نه یک جنگ سرد، بلکه جنگی الگوریتمی است. همچنین این جنگ صرفا بین ایالات متحده و چین درجریان نیست و بازیگران دیگری نظیر هند، روسیه و ژاپن نیز در آن درگیر هستند و هرکدام بلندپروازیها و چشماندازهای خودشان را دارند.هرچند، چین و آمریکا احتمالا بیش از همه بهرهمند یا متضرر خواهند شد. برای ایالات متحده، هوش مصنوعی میتواند مسیری برای تبدیل جهان به دنیایی آمریکازداییشده باشد. برای چین، هوش مصنوعی واقعا میتواند قرن حاضر را بهنام این کشور ثبت کند. شاید هماکنون اهمیت سخنان ولادمیر پوتین، رئيس جمهوری روسیه بیش از همیشه نمایان باشد؛ هنگامی که وی هشدار داد کشوری که هوش مصنوعی را کنترل کند، کنترل جهان را بهدست خواهد گرفت.(ترکیان،1398:2)
ادامه دارد...
علی راثی دکترای ژئوپلتیک